Yeniçağdan Havva Demir'in haberine göre; Eğitim sistemimizin en derin yaralarından biri olan öğrenme yoksulluğu, Türkiye'de ilk kez kırsal bölgelerdeki öğrenciler özelinde saha çalışmasıyla bilimsel bir makalede incelendi.Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi öğretim üyesi Doç. Dr. Yusuf Kızıltaş'ın öncülüğünde yürütülen araştırma, uluslararası saygın yayın Küresel Eğitim Araştırmaları Merkezi (SAGE) tarafından İngilizce olarak yayımlandı.
Makale, "Kırsal Bölgelerdeki Dezavantajlı İlkokul Öğrencileri Arasında Öğrenme Yoksulluğu Analizi" başlığını taşıyor ve Türkiye'de bu kavramın kırsal bağlamda ilk kez bu şekilde ele alınmasıyla dikkat çekiyor SSCI Q2 düzeyinde literatüre katkı sağlıyor.
Türkiye genel tablosu ve uluslararası karşılaştırma Dünya Bankası verilerine göre zengin ülkelerde öğrenme yoksulluğu oranı %9, düşük-orta gelirli ülkelerde %53.
Türkiye'de genel oran %21,7 PISA, OECD ve PIRLS gibi uluslararası raporlar da bu yapısal sorunu yıllardır vurguluyor.
Ancak kırsal bölgelerdeki gerçek tablo çok daha vahim: Doç. Dr. Kızıltaş'ın Van, Hakkari, Ağrı, Şırnak ve Muş illerini kapsayan saha araştırmasında, 10 yaşındaki ilkokul 4. sınıf öğrencisi 606 çocuk üzerinde yapılan ölçümler sonucu kırsalda ve kentlerde okula giden her 100 çocuktan 59'unun öğrenme yoksulu olduğu belirlendi.
Araştırmanın en çarpıcı bulguları Öğretmen hareketliliği kırsalda öğrenme yoksulluğunun en baskın faktörü olarak öne çıkıyor. Öğrenciler ilkokul 4. sınıfa kadar ortalama 3-4 öğretmen değiştiriyor. "Öğretmen atamak yetmiyor, öğretmeni bölgede tutmak gerekiyor" vurgusu araştırmanın temel çıkarımlarından.
Boş beslenme çantaları ve yetersiz beslenme (aç çocuk öğrenemez).
Okuma kaynaklarına sınırlı erişim.
Erken okul terki riski.
Kardeş sayısının fazla olması.
Ebeveynlerin okula katılım düzeyinin düşük olması.
Özellikle kız çocuklarında çocuk yaşta evliliğe zorlanma gibi ek dezavantajlar.
Makale, "Kırsal Bölgelerdeki Dezavantajlı İlkokul Öğrencileri Arasında Öğrenme Yoksulluğu Analizi" başlığını taşıyor ve Türkiye'de bu kavramın kırsal bağlamda ilk kez bu şekilde ele alınmasıyla dikkat çekiyor SSCI Q2 düzeyinde literatüre katkı sağlıyor.ÖĞRENME YOKSULLUĞU NEDİR?
10 yaşına gelmiş bir çocuğun hiçbir zihinsel engeli olmamasına rağmen basit bir metni okuyup anlayamaması olarak tanımlanıyor. Bu, çocuğun temel okuma yeterliliğinin düşük olması anlamına geliyor.Türkiye genel tablosu ve uluslararası karşılaştırma Dünya Bankası verilerine göre zengin ülkelerde öğrenme yoksulluğu oranı %9, düşük-orta gelirli ülkelerde %53.Türkiye'de genel oran %21,7 PISA, OECD ve PIRLS gibi uluslararası raporlar da bu yapısal sorunu yıllardır vurguluyor.
Ancak kırsal bölgelerdeki gerçek tablo çok daha vahim: Doç. Dr. Kızıltaş'ın Van, Hakkari, Ağrı, Şırnak ve Muş illerini kapsayan saha araştırmasında, 10 yaşındaki ilkokul 4. sınıf öğrencisi 606 çocuk üzerinde yapılan ölçümler sonucu kırsalda ve kentlerde okula giden her 100 çocuktan 59'unun öğrenme yoksulu olduğu belirlendi.
Araştırmanın en çarpıcı bulguları Öğretmen hareketliliği kırsalda öğrenme yoksulluğunun en baskın faktörü olarak öne çıkıyor. Öğrenciler ilkokul 4. sınıfa kadar ortalama 3-4 öğretmen değiştiriyor. "Öğretmen atamak yetmiyor, öğretmeni bölgede tutmak gerekiyor" vurgusu araştırmanın temel çıkarımlarından.
DİĞER BELİRLEYİCİ SOSYAL-EKONOMİK ETKENLER
Boş beslenme çantaları ve yetersiz beslenme (aç çocuk öğrenemez).Okuma kaynaklarına sınırlı erişim.
Erken okul terki riski.
Kardeş sayısının fazla olması.
Ebeveynlerin okula katılım düzeyinin düşük olması.
Özellikle kız çocuklarında çocuk yaşta evliliğe zorlanma gibi ek dezavantajlar.
