Şehitler Abidesi

(Çanakkale Zaferi' nin 102. Yıldönümü Aziz Milletimize Kutlu Olsun!

Şanla, Şerefle dolu daha nice Zaferlere inşallah!)

 

Şehitlerimizin Aziz hatırasına…

“Ne gam, ecel gelirmiş an be an, saat saat…

Söz konusu vatansa, gerisi teferruat!”

Fatih’ten hediyedir “Kilitbahir Kalesi”,

Çanakkale, Türklüğün şehitler abidesi…

“Ya gâzi ol ya şehid” demişti tüm analar,

Cepheye gidenlere yakılmıştı kınalar.

Topçu bataryasında, kahraman iki nefer!

Biri “Seyit Onbaşı” ve “Cide’li Mahmut” er.

Mevlâ’mızın yardımı, ona anında yetti,

Gücü üstünde topu, namlusuna iletti.

Bir velvele kopmuştu, muazzam *“Ocean”da,

“Batıyoruz!” feryadı duyuldu dört bir yanda.

İki bacağı kopmuş, Mahmut vurdu *“Bouve”yi,

Ancak böyle bir inanç, tetiklerdi kuvveyi…

Küfrün o dev zırhlısı, gömülürken sulara,

Nidalar Tekbir Tekbir, yükseldi ufuklara…

Otuz üç bin Mehmed’im, bir bir düştü “Kerte”de,

Vatanın toprağını, çiğnetmedi yine de.

O gün “Sargı Yeri”nde kırk, elli bin can vardı,

On sekiz bin canımı düşman toprağa kardı…

Altmış yedi cengâver, bedel üç bin düşmana,

“Seddülbahir”de vahşet, mağlup oldu imana…

“Elli Yedinci Alay” başlı başına destan!

“Kanlı Sırt”ta her arslan, nurlanmıştı esastan…

Miralay “Kemal Paşa” ölümü korkutandı…

“Hüseyin Avni Paşa” Alayda komutandı,

O Alayın her biri, amansız vuruştular…

Allah’ı dilediler, akşama kavuştular…

“Anafartalar”da yaş ondört, onbeşe düştü,

On binlerce talebe, cephelere üşüştü…

“Conkbayır”ı İstanbul önünde duran setti…

Yağan yağmur değildi, savrulan kemik, etti...

Bu bir savaş değildi, vahşetten de vahşetti…

İttifak donanması, sırtlanlardan dehşetti…

Kanat çırptı göklere şühedanın ruhları,

Kucak açıp melekler, karşıladı onları…

Resul’ümüz teftişte, her sipere uğrardı,

O’nun ardından Hamza, Ömer ve Ali vardı…

Bu ocak Peygamber’in ocağıydı şüphesiz!

Mehmetçik tarih yazdı, altın harfle, emsalsiz!

Unutulmaz bir isim: Cevat (Çobanlı) Paşa,

Adını yazmalıydık, Boğaz’a baştanbaşa…

Esat ve Vehip Paşa, bu cenkte iki kardeş,

Yüzbaşı Hakkı Bey’le, “Nusret” “Armada”ya eş…

Dünya bir daha gördü, Türk’e kefen biçilmez!

Her Türk serden geçer de, “ÇANAKKALE GEÇİLMEZ!”

“Şehitler Destanı”nı Âkif Yemen’den yazdı,

Okundukça her satır, gönlümüzden kan sızdı…

Şühedâyı tasvire, kelam ve kalem yetmez!

Niyazkâr VATAN İÇİN, GÂZİ VE ŞEHİT BİTMEZ!

 ____________________________________________________________________________

 *Ocean: Çanakkale’de batırılan İngiliz zırhlısı.

 *Bouve: Çanakkale’de batırılan Fransız zıhlısı.

 *Armada: İngilizlerin “yenilmez” dedikleri donanmalarına verdikleri ad.

                                                                       (Niyazkâr)