Günümün güneşisin, gecemin mehtabısın,
Rûhumun vazgeçilmez eşsiz muhatabısın!
Keşke şu kara bahtım, seninle bozulsaydı,
Keşke kaderimizde, bir olmak yazılsaydı.
Sevdanla kavrulup da, aşkın ile yansaydım,
Seninle düşe dalıp, seninle uyansaydım.
Terketseydim seninle, derdi, gamı, kederi,
Paylaşsaydım bir ömür senle aynı kaderi.
Aradığım huzuru yalnız sende bulsaydım,
Yaşadığım hayattan senle lezzet alsaydım.
Sevgi ve muhabbetin zirvesine çıksaydık,
Çoşkun nehirler gibi ummanda kavuşsaydık.
İmrenseydi bizlere gökte melekler bile,
Destan olan aşkımız gezseydi dilden dile.
Neyleyim ki şu hicran kaddimizi büküyor,
Yokluğunun yüzünden gönle hüzün çöküyor.
Oysa ki beş vakitte Hak'ktan niyazım sensin!
Hasret türkülerini çığıran sazım sensin!
İnsaf eyle sevdiğim şu âşığın hâline,
Niyazkâr bendenizi, verme namert eline.
(Niyazkâr)
