Nazlı yare pür perişan halimi,
Açamadım aşıp tutuk dilimi.
Uzatınca gül desteli elimi,
Bakışları ezip büktü belimi.
Bilseydi o güller neler taşırdı,
Elim tutar sevgi sıcak yaşardı.
Görseydi sevenler nasıl başardı,
Keser miydi dayanacak dalımı.
Gel içelim üzme dedim bu canı,
Acı kahve tatlandırır encamı.
Telvesine bakıp bakıp fincanı,
Ters-yüz edip döktü umut falımı.
Âşık CAFEROĞLU
