Bu Yönetim Anlayışıyla Devletin Geleceği Olur Mu?

 

   Çevremizde olabilecekleri tahmin edip anlattığınız da; ya buda olur mu, yok canım daha neler gibi birçok ifade duyduk.  Ancak hepsi de oldu ve bu da olur mu diyenler hemen bir takım emsaller bulma derdine düştüler. Doğrudur ancak fi tarihte falan kişiler de yapmıştı diyerek savunma geliştirmeye başladılar.  Çünkü ikna edilmişler ve ne yaparlarsa yapsınlar mutlaka bir hikmeti vardır. Mantıken doğru bulmasalar bile mahcup olmamak veya tuttuğu takımı bırakmamak için savunma mekanizması hareket geçmelidir.

  Mehmet Şimşek sen Hükümetsin aldanmamalısın diyor. Adam haklıdır çünkü her yanlıştan sonra bizi aldattılar dediniz. Tabi ki bu çıkış karşılıksız kalmadı ve hemen topa tutuluyor. Bülent Arınç konferans verecek Turgut Özal Üniversitesine sokulmuyor, Furkan Vakfı toplantı yapacak Kaymakam müdahale ediyor, yargı paralel örgüt yoktur diyor Cumhurbaşkanı Milli Güvenlik Kurulunda karar aldık Bakanlar Kurulu onaylayacak PKK ve diğer terör örgütlerinden farkı olmayacak diyor. Yargı Başkanları siyasi konuşmaları alkışlıyor, Ahilik ki yalnızca güzel öğüt veren sekiz yüz yıllık bir kültürün ürünü siyaseten malzeme yapılıyor. Seçilmiş başbakan rızam yoktu dese de görevden alınıp milletvekili sıralarına gönderiliyor. Fatih’i anacağız diye okullarda öğretmen ve öğrenci toplatılıp onlara siyaset yapılıyor, Yeni Başbakan mikrofon elinde Cumhurbaşkanına sunuculuk yapıyor.

   Son on dört yıllık iktidarı boyunca AKP devlet kadroları adeta talan ediyor. Kanunla okul müdürlerini aldılar şimdi de marif müfettişleri almaya başladılar. Yüksek öğretime geçiş için yeni tezgahlar kuruluyor ve yandaşa Üniversite kapısı açılıyor garibanın çocuğuna kapanıyor.  Öyle görünüyor ki tek adam olmak yetmiyor, tek parti, tek sendika ve bu partiye bağlı dernek ve vakıflar dışında bu ülkede nefesler tamamen kesilinceye kadar durmayacaklar. Şimdi sıra Yüksek yargı organlarına gelmiştir. Yavaş yavaş buna da alıştırılacağız. Sayın Cumhurbaşkanı zaten bunu söyledi. Alışacaklar dedi. Yani biz nelere alıştırmadık ki bu milleti şimdi buna neden alışmasınlar ki?

   Uyan ey gözlerim gafletten uyan diye bir ilahimiz vardır. Benzer bir Şiir Bünyamin Aksungur’un söylemesine göre Doğu Türkistanlı bir şaire aittir. Canan diye başlar. Şair Canan bak sabah oldu kalk, seni bekliyorum, gün batmadan uyan. Canan uyanmıyor. Sesini biraz daha yükselterek kalk Canan sana ait ne varsa elden gidiyor,  Senin olan başkasının oluyor. Canan uyumaya devam ediyor. Şair sesini daha da yükseltiyor. Ey Canan nedir bu gafletin kalk! Canan dan yine ses seda yok. Avazı çıktığı kadar bağırıyor Uyan Canan diyor. Soruyorlar şaire. Kimdir bu Canan. Canan halkımızdır, diyor. Peki sen avazın çıktığı kadar bağırdın Canan uyandı mı? Uyansa bugün esaret altında olur muyduk diye cevaplar.  

   Sonuç bey töreden üstün değildir. Davutoğlu fabrika ayarlarına döneceğiz demişti. Ne yazık ki buna fırsat verilmedi. Acaba kuralsız kaidesiz keyfi yönetilen bir devletin geleceği olur mu? Bunu da biz sormuş olalım.