KORKMAK KAYBETTİRİR!

                        

       Korkmaya başladığımızda asla gerekçelerimiz bitmez. Bazen sokakta yürürken ayağımızın takılacağını, bazen çantanızı kaptırabileceğinizi, bazen bir arabanın çarpa bileceğini korkmak için daha onlarca neden üretirsiniz. Bir devlet memuruysanız korktuğunuz için yine yüzlerce gerekçeniz olur. Terfi edemem, işimden olurum, görev yerim değişir, nöbet yazarlar ve saire. Sizler bu korkularla yaşayıp hayatınızı zindana çevirirken hemen yanı başınızda sizinle aynı işi yapan bir arkadaşınız yürekli olmanın, dik durmanın keyfini çıkartmakta, kendisini boşu boşuna kahretmemektedir. Allah ın verdiği canı Allah alır, rızık Allah tandır ben işimi yaparım kimseye de eyvallah demem diyerek iç huzurla yaşar, işinden çıkarken huzurludur, evinden çıkarken huzurludur. Bilakis seni korkutanı da korkutarak! Alnı ak, başı dik vicdanı rahat bir şekilde yaşamaktadır.

    Şunu unutmayalım ki bütün ceberut yapıların amacı korkutarak kazanmaktır. Terörün amacı korkutmaktır, sindirmektir! Çünkü korku toplumun normal gündelik işlerini yapamaz hale getirir ve terörist bunu başardığı an, hedefine ulaşmış olur. Bir anlamda korkutarak teslim almıştır. Zorbanın amacı da korkutmaktır, ürkütmektir. Bu yolla istediğini elde etmiş olur. Demek oluyor ki korku insanı teröriste ve zorbaya kul etmektedir. O halde zalime, zorbaya, caniye prim vermek istemiyoruz diyorsanız korkularınızdan bir nebze olsun sıyrılıp değerleriniz ve geleceğiniz adına dik duracaksınız. İstiklal Marşımızın korkma ile başlamasındaki amacı anlamalısınız. Zorbalık kimden ve nereden gelirse gelsin karşı duruş sergileyeceksiniz.

  Peki korkarak neleri kaybederiz?

Her şeyden önce hakkımız olanı koruyamadığımız için şahsiyetimizi kaybetmiş oluruz. Oysa dinimiz bunu zillet olarak görmektedir. Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır emrine aykırı görmektedir.

İkincisi geleceğimizi kaybederiz. Çünkü zulme rıza gösterdiğimiz sürece zalimlerin sayısı azalmaz bilakis gittikçe çoğalır. Zalimlik bir geçinme kapısı olmaya başlar.

Üçüncüsü evlatlarımızı kaybederiz. Gelecekte de evlatlarımız aynı muamele ile karşı karşıya kalırlar. Belki de bizim maruz kaldığımız haksızlıklardan çok daha fazlası evlatlarımıza reva görülmüş olur. Dördüncüsü ülkemizin geleceğini mahvederiz. Çünkü susarak, korkarak gelecekte eşkıyanın, zorbanın, zalimin ülke geleceğinde söz sahibi olmasının önünü açmış oluruz.

Belki de hepsinden önemli olan insani değerlerin köküne kibrit çakarak mazlumu zalimin vicdanına teslim eden kişi olarak vicdanımızla yıllar yıla bir kavganın içerisine girer, hep mahzun olur ve asla mutlu olamayız.  

    Toplumun okumuş eli kalem tutan, tutmayan biraz olsun sorumluluk duygusu taşıyan bu ülkenin insanı herkes! Hem kendimize hem de geleceğimize haksızlık etmeyelim. Kimden ve nereden gelirse gelsin her türlü haksızlık karşısında birlikte duralım. Zalimlerin korkulu rüyası mazlumun dostu olalım. Adaletten asla ayrılmayalım. Bu ülke bizimdir! Sizi öteki görenden daha az hakkınız yoktur. Hakkınız olanı asla pazarlık meselesi yapmamalıyız. Dedelerimizin kanıyla sulanmış topraklarda her türlü kansızlığa dur demeliyiz. Aydınlık geleceği inşa etmek için varsa ecdadımız gibi bedel ödemekten de asla kaçınmamalıyız. Namusluların namussuzlardan daha az cesur olmadıklarını bilakis daha cesur olduklarını göstermeliyiz.

  Sonuç olarak güzel vatanımızda güzel bir gelecek kurmak için korkulardan sıyrılıp onurlu bir duruş sergilemek yeterlidir. Sizin teslim oluşunuz yalnızca size değil sizden sonrakilerin hayatını da cehenneme çevirir. Haddimizi de, hakkımızı da bilerek cesaret göstermek kazandırır, korkular ise bizlere çok şey kaybettirir.