Valiye, milletvekiline, belediye başkanına, rektöre çoğu zaman ulaşmak mümkün. Toplumun sorunlarını göğüsleyen en üst kademedeki yöneticiler, kamuoyunun sesine kulak vermeyi bir sorumluluk kabul ediyor. Ancak kimi zaman bu kapıların da kapandığına, diyalog kanallarının tıkandığına şahit oluyoruz.
Asıl düşündürücü ve can sıkıcı sorun ise bazı müdür ve idarecilerde bu durumun neredeyse bir alışkanlığa, hatta yönetim tarzına dönüşmüş olması.
Telefon çalıyor, açan yok. Mesaj gidiyor, dönüş yok. Vatandaş haklı bir gerekçeyle kuruma gidiyor; müdürüyle, yetkilisiyle görüşemiyor.
Konunun somutlaşması adına hafızaları biraz tazeleyelim: Daha önce bir vatandaşın Giresun Valiliğine verdiği dilekçeyi kamuoyunun gündemine taşımıştık. Vatandaş, yaşadığı mağduriyeti aktarmak için ilgili kurum idarecisini defalarca aradığını, telefonlarına çıkılmadığını ve kuruma bizzat gitmesine rağmen muhatap bulamadığını dilekçesinde açıkça belirtmişti. Valilik, bu iddialar ve vatandaşın yaşadığı diğer sorunlar üzerine derhal işlem başlatmıştı.
Ne var ki bu tablo tekil bir örnek değil. Yaşananlar yalnızca basit bir “iletişim eksikliği” olarak geçiştirilemez; bu durum doğrudan kamu ciddiyetine gölge düşüren, bürokrasiye olan inancı zedeleyen bir zihniyet sorunudur. Unutulmamalıdır ki devlet; vatandaşa duvar ördükçe değil, vatandaşına ulaştıkça ve sorununa dokundukça güçlenir.
Diğer yandan, bazı yöneticilerin dijital çağın getirdiği iletişim imkânlarını kullanırken WhatsApp yazışmalarında “okundu bilgisi”ni kapatması da dikkatlerden kaçmıyor. Bir vatandaş bir kamu görevlisine mesaj atıyorsa, şahsi bir sohbet için değil, yaşadığı bir sorunun çözümü için yazıyordur. En azından olumlu ya da olumsuz net bir cevap bekler. Belirsizlik değil, karşısında gerçek bir muhatap görmek ister. “Görmedim” bahanesi bir noktadan sonra inandırıcılığını yitirir ve kasıtlı bir “görmezden geliyorum” tavrına dönüşür.
Açık konuşalım:
Makamlar susma, saklanma veya tecrit olunma yeri değil; dinleme, anlama ve çözüm üretme yeridir.
Telefonlara çıkmayan, mesajlara dönmeyen, kapısını vatandaşa kapatan bir yönetici; yalnızca tek bir aramayı cevapsız bırakmış olmaz. O telefonla birlikte vatandaşın devlete olan güvenini de cevapsız bırakır. Ve vatandaşın yüzüne kapı kapatan her idareci, üstlendiği kamu görevini noksan yapıyor demektir.
