Yaradan her kula bir ömür yazmış,
Her nefes alışta geçiyor zaman.
Nefsine uyanlar azdıkça azmış,
Oysa her göçenle, göçüyor zaman
Levhükalem ile yazılmış kader,
Ne sevinç daimi, ne sonsuz keder,
Aklı kullanmayan olur derbeder;
Her ânı su gibi içiyor zaman.
Türlü imtihanla sınanır âdem,
Ya nâra ya nûra yol alır kadem,
Ya tenzîl-i rütbe veyahut kıdem;
Herkese bir gömlek biçiyor zaman.
Her varlık bir nizam içinde yaşar,
Kimi günahlarla haddini aşar,
Kimi isyan edip dîninden şaşar;
Kötüden iyiyi seçiyor zaman.
Oysa ki her nimet Mevlâ’dan ikram,
Bunca helâl varken ne diye haram?
Rabbin rızasına râm olmalı râm;
Amelini yele saçıyor zaman.
Emanetin kıymetini bilirsen,
Rasûlü’nün ardı sıra gelirsen,
Bir de gerçek gönül ehli bulursan;
Önünde ne yollar açıyor zaman.
Ele geçen fırsatları kaçırma!
Hayıflarla hayatını geçirme!
Niyazkâr’ım kıt aklını uçurma!
Ne etsen kafesten kaçıyor zaman,
Bu yandan o yana uçuyor zaman.
(Niyazkâr)
