Gökyüzünde Yalnız Gezen Yıldızlar; Yer Yüzünde Sizin Kadar Yalnızım

 

Yazımın başlığı çok manalı ve okadar da  güzel bir sanat müziği parçasıdır.

Yalnızlık, kişinin kendi gönül iklimine çekildiği, kendisiyle başbaşa kaldığı anlardır.Bazen kalabalıktada yalnızlık hissine kapılır, kişi.. İçin titrer duygularınla başedemezsin.. Anlatmak istersin nafile sesin çıkmaz, birşeyler yumruk gibi boğazına takılır, sessiz ve nefessiz kalırsın. Bazen yalnız olmayı seçersin, maziye dalar maziyle yaşarsın, hasretle yadedersin geçmişte hatıralarını. İyi ki yaşamışım, dersin gururlanarak. Bazende yalnızlığınla başedemezsin, şaşırırsın ne yapayım, dersin.. Evinde oturacak köşe bulamazsın, hatta elini, kolunu koyacak yer bulamazsın... Fazlalık gelir, organların.

Yalnızlığını korkutmak için şarkı, türkü söylersin ama o aksine içinin gizli köşelerine sirayet eder, iyice nükseder.. Başedemezsin.İşte o zaman mantık işlemez olur , Yalnızlık  insanı Yaradan'a daha çok yaklaştırır. Hissettirir..

Gönlünün boşluğu Allah sevgisiyle, dolar, bu kendiliğinden oluşuverir.. Allah dosları  nefislerini  yalnızlıkla terbiye etmiştir. Rabbinin sevgisiyle tüm nefsani duygulardan arınmıştır ".Hani ölmeden kendini öldürmüştür." .

bütün kötü huylarını  yok  etmiştir.

Hz Mevlana der ki,

Kabın dışını yıkamak lazım,

Lakin içini daha çok yıkamak, lazım.

Çünkü Tanrı Sevgisi kabın içine konur, buyurur

Duaların kabulü kabın temizliğinden geçer. ...

El açıp dua etmenin ne büyük lezzeti vardır, yüreğini açarak içinden geçenleri hiç saklamadan, utanmadan, gururlanmadan öylece anlatıvermek, bir buket çiçek demeti gibi sunuvermek.. Bazen de göz yaşlarıyla gönlünü yıkayarak arz etmek. Ne muazzam bir rahatlamadır, Bulut  boşanırcasına tüm yürek sıkıntın , bunalımın gider.Dua Müslümanın Allah'la rabıtasıdır, kimse araya giremez. “Rabbim isteyin vereyim" , buyurur...

Yalnızlık bazen kişiyi güçlendirir, ruh zenginliği kazandırır. Büyük filozoflar, sanat adamları, devlet adamları genellikle yalnızdırlar.

Gönül sızısı çeken, sevipte kavuşamayan sevdasını içinde yaşamak isteyenlerde yalnızdır. İçindeki sevgi çiçekleriyle yalnızlığı yaşarlar, bu yalnızlık onları olgunlaştırır.

İnsanoğlu bazen hiç ses çıkarmadan aşınır, inler, lime lime olur ama acizliğini dile getirmez. Sabreder.Hani derler ya sabır taşını çatlatırcasına sabretmek, susmak benzeri. Ancak mükafatını Rabbinden istemek.. İşte aslolan, güzel olan, makbul olan budur...

Gönül yarasını, umutsuzluğu, hicranı susturmak, bundan zevk alır, hale gelmek…

Acaba böyle sevdalar kaldı mı diye bir soru gelebilir, aklınıza. Elbette  vardır.İnsan var olduğu müddetçe, Türk var olduğu müddetçe sevgi, sevdalar olacaktır...

Gelecek nesillere sevgilerle ancak değerler bırakabiliriz.Masallarımız, romanlarınız, şarkılarımız, türkülerimiz, resimlerimiz ancak sevginin neticesi ortaya çıkmaktadır. Yalnızlıkla harmanlanır, sarılır, sarmalanır...

Rabbim kendi cemalinden insan gönlüne bir sır vermiştir . O sırla insanoğlu Leyla olmuş, Mecnun olmuştur.Yaratılmışı Yaradan’dan dolayı sevmek, Allah yarattı, diye sevmek.Kusurunu görmemek, çirkinliğini görmemek, eksiğini, noksanını tamamlayarak sevmek… İçinin tüm güzelliğini, sırrını çevresine yansıtabilmek…

"Eşrefi mahlukat olmak"(Yaratılmışın en şereflisi..) Mevlana o sırla Rabbinin yoluna girmiştir. Yanmıştır ki gönül yangınıyla dönmeye Yaratanı terennüm etmeye başlamıştır...Şems'in dostunun ayrılığına dayanamamış, ondan haber getirene malım, mülküm yağma olsun, demiştir...Ama Yalnızlığını hiç dindirememiştir..

Yalnız olan Şehit analarının yürek yangınını acaba anlatmaya kelimeler kifayet eder mi..?

Bir şehit annesinden dinlemiştim: “Evladımın şehit haberini duyunca ciğerim alev aldı. İçtiğim buz gibi suyla söndüremedim  demişti..”  Sonuç ne mi olmuş? Ciğeri sönüvermiş, üzüntüden...

Bayram yaklaşıyor, pek çok annenin yüzü gülecek. Evlatlar ıraklardan gelecek. Benim de evladım, gelecek.Onları heyecanla beklemek insanın duygularını, farklı etkiliyor, mutlu oluyorsun. Geleceğinle, hayaliyle mutlu olmak ne güzel bir duygudur. Ya evladı gelmeyecek canlara ne diyelim? Onlara bakarak insan sevinmeye hakkım yok diye düşünüyorsun. Ama şu bir gerçek ki herkes kendi kaderini yaşıyor.

Yaklaşan bayram arifesindeyiz Rabbim tüm gözleyenlerin hasretine kavuştursun. Toprağın altıda olan canların sevdiklerine, analarına sabırlar, versin. Çünkü onların yalnızlığına çare henüz icat edilmemiştir...

Okuyucularıma bu bayramın bayram tadında geçmesini dilerim